تبریک به تبریز

سلام

وقتی تازه با فوتبال آشنا شده بودم یکی از تیمهائی که بهش علاقه پیدا کرده بودم تراکتور سازی تبریز بود. از حرکات حسین خطیبی و علی باغمیشه و بقیه خوشم میومد و این تیمو به خاطر بازیهاش دوست داشتم درحالی که نه من ترکم و نه اون موقع هیچ فامیل ترکی داشتیم.

این علاقه و احترام همچنان ادامه داشت به حدی که وقتی چند سال پیش تراکتورسازی یه بار دیگه به لیگ برتر صعود کرد برای چندنفر از دوستانم پیامک تبریک فرستادم!

این فصل تبریزی ها کاری کردند کارستان و دو تیم دیگه راهی لیگ برتر کردند و درحالی که من بیشتر از هرچیز نگران چمن استادیوم تبریز بودم وقتی فهمیدم باشگاه گسترش فوتبال یه ورزشگاه اختصاصی داره خیالم راحت شد!

اما چیزی که چند روزیه ناراحتم کرده کامنتیه که از یه آذری توی یکی از سایتهای خبری خوندم. یه نفر زیر یه خبر درباره تعداد تماشاگران تراکتور کامنت گذاشته بود که: خیلی از افرادی که میان تماشای بازی های تراکتور درواقع یا قرمزند یا آبی و فقط میان ورزشگاه که همبستگی ترکهارو نشون بدن. و یکی از هموطنان آذری هم جواب داده بود : بله درواقع ما فقط برای این میائیم ورزشگاه که همبستگی ترکهارو به فارسهای کوچیکی مثل شما نشون بدیم.

و حالا من دارم فکر میکنم که یعنی این علاقه من به تیمی که هوادارانش من و امثال منو کوچیک میدونن و برای ثابت کردن این موضوع به ورزشگاه میان تا چه حد درسته؟

پ.ن: این چند روز چندتا موضوع برای این وبلاگ پیدا کردم. اگه چند پست بعدی خبرهاش بیات بودند شرمنده!

بعدنوشت: ای بابا! انگار صحبت از تبانی شد که! ببینیم عاقبتش چی می شه؟

/ 0 نظر / 12 بازدید