فوتبال به سبك ايراني

همه چیز اما بیشتر فوتبال

گل بود و به سبزه نیز آراسته شد

از مربی کم تجربه ای همچون دایی بیش از این انتظار نمیرفت که برای انتخاب مربی دروازه بانهای تیم ملی از یکی از بدترین دروازه بانان تاریخ فوتبال ایران همچون بهزاد غلامپور استفاده کند. دروازه بانی که یکی از مهمترین عوامل راه نیافتن ایران به جام جهانی 1994 بود و در مسابقات دور دوم مقدماتی جام جهانی آمریکا در قاره آسیا به عنوان بدترین دروازه بان انتخاب شد (به استناد گفته آقای بهرام شفیع مجری محترم برنامه ورزش و مردم در آن زمان و البته هم اکنون). واقعا بهزاد غلامپور قصد دارد چه چیزی به دروازه بانان تیم ملی یاد بدهد؟ آیا آنان هم باید یاد بگیرند تا با یک ضربه بغل پای آرام از نزدیک نقطه کرنر دروازه خود را باز شده ببینند؟ (همچون بازی ایران-ژاپن در مسابقات ذکر شده) و یا توپ را از جلوی یکی از مهاجمان حریف گرفته و به مهاجم دیگر پاس بدهند؟ (بازی ایران-کره جنوبی در همان بازیها). آیا دروازه بان ملی پوشی که خود معترف است بهترین بازی خود را در تیم ملی زمانی انجام داده است که از تیم ملی سوریه گلی دریافت نکرده گزینه مناسبی برای آموزش دروازه بانان تیم ملی است؟ دروازه بانان فعلی تیم ملی با وجود ضعف های مختلف هم اکنون از دوران اوج غلامپور به مراتب بهترند. با این وجود واقعا چه نیازی به چنین مربی دارند؟ و در پایان یک سؤال ساده: شما فکر میکنید اگر در بازی تاریخی ایران-استرالیا غلامپور دروازه بان تیم ملی ایران بود تیم ما با چه نتیجه ای زمین را ترک میکرد؟!